Met vier mede-pluggers heb ik vandaag mee-geluncht met bewoners van verpleeghuis de Keyzer in Amsterdam Oost. Terwijl ik terugfiets naar onze ‘Plug de Dag’ werkplek bij de Vrijwilligers Centrale Amsterdam denk ik na over het woord ‘vrijwillig’. Deze middag was ik even vrij en willig. Vrij omdat ik vandaag kon kiezen hoe ik mijn extra tijd bestede en wat ik daarin belangrijk vind. Vrij omdat ik me kan omringen met interessante mede-pluggers. En vandaag voel ik me extra vrij omdat ik in zodanige goede gezondheid verkeer dat ik anderen, die met een beperking als dementie leven, iets te bieden heb.

Maar wat zou het dan betekenen om je willig te voelen? Willig gebruiken we in het Nederlands doorgaans niet. Gewillig wel, maar dat neemt op Google Search een heel andere wending dan ik bedoel. Willig, zo leert de online encyclopedie mij, werd vroeger wel gebruikt om aan te geven dat iemand zin heeft om iets te ondernemen, de handen uit de mouwen wilt steken, iets voor een ander wilt betekenen. Tegenwoordig krijgt willig krijgt pas betekenis als we het tegenovergestelde bedoelen: onwillig. Óf als we het met vrijheid combineren: vrijwillig. Best interessant, blijkbaar is het óf niet, óf in vrijheid. Doet mij eraan denken dat het woord ‘participatiesamenleving’ dit jaar is genomineerd voor woord van het jaar. Nomineren we het volgend jaar misschien het woord ‘willigerswerk’, als de plannen om uitkeringsgerechtigden te verplichten zich in te zetten voor hun omgeving doorgaan? Het kan aan mij liggen, maar ik vind ‘willigerswerk’ toch raar klinken. Alsof het iets essentieels mist: vrijheid ofzo.

In de plugsessies van afgelopen weken ging het onder andere over de toekomst van het vrijwilligerswerk en de rol van VCA daarin. Dat ik nu zo aan het mijmeren ben over vrijwilligerswerk en de betekenis daarvan komt door deze sessies. Het bevestigt maar weer de meerwaarde die plug voor mij heeft. Vrij associëren, nieuwe ideeën opdoen en leuke mensen ontmoeten. Dat VCA ons heeft uitgenodigd en we nu zelf vrijwilligerswerk hebben gedaan maakt mijn horizon weer net iets breder. En daar ben ik, om in de kerstsferen te blijven, dankbaar voor.

Merel Steinweg

www.steinwegjeugdadvies.nl