Mijn buurvrouw heeft er schuld aan dat ik nu 1 dag per week plugwerk. Ik dacht dat ze het deed uit sociaal oogpunt…  dat ze mij gezelligheid bood door een werkplek met haar te delen in een hip plugkantoor met leuke mensen. Dat laatste klopt wel aardig maar uiteindelijk had ze gewoon beloofd iemand, maakt niet uit wie, aan te leveren aan een plugwerkgroepje. Nu zit ik dus in zo’n pluggroep met als doel de buurt te verrijken, initiatieven te ondersteunen en te katalyseren of te katapulteren.

Efin, 2 sessies zijn we verder en ik kan nu al zeggen dat het een succes is.  Niet dat we al tot duidelijke acties zijn gekomen.  Het valt namelijk niet mee om een  groep loslopende hoogopgeleiden opgelijnd te krijgen. We weten dat zomaar hulp bieden een gevaarlijk iets is. Maar ook omdat het mij niet meevalt op tijd zinnige dingen te zeggen met 2 broodjes pindakaas in je mond. Geniaal zo’n werklunch. De vrouwen zijn er duidelijk in het voordeel, ze eten minder en pas aan het einde van de sessies valt me op. Daardoor praten ze veel meer en kunnen ze tegelijk meer met hun armen zwaaien terwijl ik druk bezig ben met het terugdrukken van de tomaatjes in mijn broodje. Nee, het is nu al een succes omdat de omzet van de buurtsuper, die veel investeert in de buurt, omhoogschiet door deze werklunches. De kachel voor het Jan Eef gebouw lager kan door de verhitte discussies en mensen blij worden van hun eigen inbreng en volledig tevreden en vol energie terugkeren naar hun werkplek.

Volgende week wordt het spannend, we gaan dan dubbel live. Zonder generale repetitie pluggen we er al consumerend op los volgens het vissenkommodel en dat alles onder de niets ontziende camera van AT5.  Buurtplug reallife teevee waarin de buurtvissen zich gekpluggen om het concept Vrijdag/Werkdag vorm te geven . Mercatoplein als innovatie- en participatieplein! Kan niet wachten op volgende week!

Roderik Peters