Toen wij anderhalf jaar geleden startten met PLUG hadden wij geen flauw idee dat wij vandaag een community van bijna 300 leden zouden hebben, die iedere week nog groeit. Geen enkel benul dat het idee van ‘stadsnomaden’ zo goed aan zou slaan bij professionals uit verschillende windstreken. En hadden wij al helemaal nooit kunnen verzinnen dat we afgelopen woensdag om de eettafel zouden schuiven met PLUGgers en onze eigen werkgevers om de toekomst te verkennen.

Waarom begonnen we eigenlijk? Tsja, samen werken op wisselende plekken. Minder forenzen. Je eigen routine doorbreken. Nieuwsgierig naar nieuwe ontmoetingen. Informeel, laagdrempelig, zonder poespas. Tegen de vluchtigheid van hippige flexwerkiniatieven en de hype van de dag in, gingen we met een paar verlengsnoeren op pad. De stad in. En vele PLUGgers volgden.

Om te werken, daar waar de vragen leven. Tussen en met de mensen van de plek. ‘PLUG moet je voelen, ervaren’ legde een PLUGger aan een van de partners uit. Ik geloof wel dat dat zo is. PLUG trekt verder, en is een beetje een ‘houtjetouwtje’ organisatie. Deze ‘charme’ en ‘laagdrempeligheid’ (ik citeer de tafel) zorgt ervoor dat mensen terugkomen en meetrekken door de stad.

Maar, o ironie, worden wij nu ingehaald door de vluchtigheid waar wij ons zo tegen verzetten?
Aan tafel werd de vraag gesteld of PLUG in haar huidige vorm ook niet ‘vluchtig’ was. Worden we door het informele, reizende en lossige karakter waar wij aan hechten niet meegesleurd in de vluchtigheid en oppervlakkigheid van tijdelijke initiatieven die de wereld anno 2012 produceert?

Ik geloof het niet. Want PLUG gaat over échte vragen, PLUG luistert, ontdekt, helpt en verbindt. Zo willen we herkend worden door uiteenlopende vragenstellers in de stad. Informeel en laagdrempelig, maar ook professioneel en met impact. ‘Leg vast wie je bent, wat je doet en wat je hebt bereikt’, was de boodschap. Wees niet bang om keuzes te maken…

De tafel verlaten, de glazen leeg. Wij werden in gezonde vewarring achtergelaten met een stapel placemets vol tip ’n trics, dit keer voor PLUG zelf. Durven wij als dragers van PLUG te kiezen, te structureren en vooral ook vast te houden, de vluchtigheid te lijf?

Jetske Roetman