Alweer de 3e woensdag van januari, voor mij de eerste Plugdag van dit jaar. Dit keer dicht bij huis. Om de hoek bij de Hermitage zit de Diaconie Amsterdam. Binnenkomen is een kunst op zich. De eerste keer dat de deur opengaat, mag ik samen met een andere jongen nog niet naar binnen. Daar staan we dan voor die grote imposante deur, even geduld dus in de kou.

Gelukkig komt Femke (een van de oprichters) ons snel binnen laten. Via de hal, komen we in de Gelagkamer, onze nieuwe werkplek.

De Gelagkamer is zo’n huiskamer, aan de Amsterdamse grachten, waar je als creatieveling niet vaak komt. Het is een wereld die je kent van het museumbezoek of van de open tuinen dagen. Je komt er om jezelf te amuseren of iets te leren, maar zeker niet om te werken. Door Plug komt hier voor mij verandering in, en werk ik samen met mede-pluggers op deze bijzondere plek. En een wereld die eens zo ver van je af stond, blijkt de ambitie te hebben een open karakter te krijgen. De Diaconie wil een huis zijn waar maatschappelijk betrokken partijen elkaar kunnen ontmoeten. De Gelagkamer moet hier in het bijzonder een verbindende rol gaan vervullen. Dat lijkt niet een gemakkelijke opgave in een overvol geprogrammeerd Amsterdam, toch denken we bij Plug dat iedereen zich kan onderscheiden door te zoeken naar wat deze organisatie bijzonder maakt.

Aan verhalen ontbreekt het bij de Diaconie niet. Aan de wand hangt een groot omlijst schilderij met de oprichters van de voedselbank. Een verhaal van mensen die geloofden in maatschappelijk werk. Voor de Diaconie is het nu de het tijd om te zoeken naar nieuwe, actievere vormen van maatschappelijke betrokkenheid. Plug helpt door het scherp krijgen van de vraagstelling, door het genereren en verbinden van ideeën en het maken van concrete acties. De nu nog ‘gesloten’ deur van de Diaconie, zal zeer snel open gaan voor alle maatschappelijk ondernemende mensen die het leuk vinden om verder te kijken dan hun eigen vertrouwde omgeving.

Linda Hogeweg