Iemand in een hokje plaatsen is not done, maar als ik mezelf in een hokje moest plaatsen dan pas ik in het hokje ‘doener’. Ik wil ook graag in dit hokje geplaatst worden, daar voel ik me thuis. Ik houd niet van teveel denken. Vermoeiend. Beslissingen nemen vind ik moeilijk. Ik wil graag ‘en/en’ en niet ‘of/of’. Vroeger al. Ik wilde én een ijsje én een lolly! Dromen doe ik wel graag. Alleen wil ik die dromen dan meteen waarmaken.

Ik zit nu enkele maanden op een plek waar ik veel moet denken en onderzoeken. Hierover moet ik dan memo’s en notities schrijven. Ik was zo blij dat ik eindelijk mijn scriptie had afgerond. Dat nooit meer. Maar nu schrijf ik elke dag kleine scripties. Hmm, ik zit daar niet op mijn plek, want daar ligt niet mijn kracht. Lastig.

Na twee weken met lichte tegenzin naar mijn werk te zijn gegaan, was ik het zat. Ik kon drie dingen doen:
1.stoppen;
2.in mijn hokje blijven, of;
3.de grenzen van mijn hokje opzoeken en misschien zelfs af en toe buiten mijn hokje kijken.

Bij optie 1 weet je nooit wat je gemist hebt. Dus nee. Optie 2 is veilig en vertrouwd, maar voelt als stilstaan. Ik zeg niet dat hokjes per definitie slecht zijn. Ik vind het juist geruststellend te weten wie ik ben, wat ik kan en ook wat ik vooral niet kan. Maar ik wil mezelf ook blijven ontwikkelen. Optie 3 voelt dus als de juiste keuze, want wie zegt dat het hokje niet groter, dieper of hoger kan? In mijn nieuwe functie wordt ik uitgedaagd om de grenzen van mijn hokje te verkennen en af en toe zelfs buiten mijn hokje te kijken. Terwijl ik dit doe, merk ik dat de hokjesgeest van het bedrijf waar ik werk ook langzaamaan aan het verbreden is. En door ook af en toe buiten mijn hokje te kijken, vervagen mijn vastgeroeste ideeën en ingesleten mening. Mijn blik wordt scherper. Er bestaat niet één juiste manier om een memo of notitie te schrijven.

Buiten je hokje denken is lastig, maar ook vernieuwend en inspirerend. PLUG laat dit zien. De mensen bij PLUG kijken ook met een frisse blik en zien nieuwe dingen en durven nieuwe mogelijkheden te benoemen. Met respect voor elkaars hokje en ieders eigen kwaliteit praten we met elkaar over de hokjesgeest waar elk bedrijf, organisatie, vereniging of persoon tegenaan loopt.

Naomi van Ommen