“Hoe krijgen we mensen over de brug naar IJburg?” Een heldere vraag dacht ik… Fout!‘Wat is de vraag achter de vraag?’ ‘Is er wel een probleem? En wiens probleem is dat?’‘Wie wil je bereiken en waarom?’ ‘Waar wil je mensen heen trekken en waar zijn ze al?’ ‘What is the essence of IJburg?’ en hoe breng je die over naar je doelgroep?’ De ene kritische vraag na de andere vloog over tafel en de chaos in mijn hoofd groeide.

Moest ik op al deze vragen het antwoord weten? Daarvoor had ik PLUG toch juist uitgenodigd?! En waar waren al die Pluggers eigenlijk? Van de 300 volgers op Linkedin zat een schamele 1% aan tafel op deze eerste Plugdag. Was IJburg ze soms een brug te ver? De week erna startten we de dag met een rondleiding door het moderne IJburgcollege. Twee leerlingen vertelden ons over het leven op IJburg. Wat opviel was het enthousiasme en de tevredenheid die de jongeren hadden ten aanzien van IJburg. “Je hoeft hier toch niet alles te hebben? Voor wat er niet is ga ik gewoon naar de stad, je bent er zo.” Dezelfde instelling hoorden we ‘s middags tijdens de lunch bij bewoners van het netwerk ‘IJburg droomt, IJburg doet’. Een platform voor bewoners en professionals met ideeën voor de buurt, die elkaar vanuit deskundigheid, netwerk of ervaring helpen om ze vervolgens tot uitvoering te brengen. Een optimistische kijk op deze nieuwe wijk in Amsterdam Oost dus, waar ik me als winkelstraatmanager buig over leegstaande bedrijfspanden en promotie van het gebied.

Kortom; hoe krijgen we IJburg op de kaart als méér dan alleen een VINEXwijk. Als een prima bestemming om ook te werken, ondernemen, (water)sporten en te recreëren? Als we deze leerlingen en de bewoners zo beluisterden is er weinig mis met IJburg. Zij kijken veel meer vanuit de bril wat er allemaal wél is. Heel prettig om dat ook eens te horen; bij de overheid regent het immers vaker klachten en problemen dan complimenten. Maar zouden vastgoedeigenaren en ondernemers je dezelfde reactie geven? Uit eigen ervaring weet ik van niet; voor hen is IJburg vooral een (onvolgroeid) zorgenkindje. En hoe zit het met al die Amsterdammers die 1 keer per jaar Corona’s komen drinken op het strand van Blijburg om vervolgens hard terug te fietsen naar de binnenstad. En al die bedrijven die IJburg net te ver buiten de ring vinden, het prijspeil te hoog en het verzorgingsgebied te klein? Is IJburg gewoon nog te jong en onbekend of kampt het met een serieus imagoprobleem?

Op deze dieperliggende vragen heb ik het antwoord nog niet, maar door de Plugdiscussies heb ik mijn blik wel kunnen verruimen: IJburg is meer dan zijn problemen, er gebeuren juist al veel mooie dingen die het vertellen waard zijn. En zie hier je gebiedspromotie: om je imago meer te laten aansluiten bij je identiteit moet je simpelweg deze kracht laten zien. Een slimme samenwerking met bureau Placemakers en de jongeren van het IJburgcollege is geboren en samen gaan we aan de slag om het verhaal van IJburg te vertellen. IJburg bruist en de wereld zal het weten!”

Natasja Zak